Roel in Afrika
“Grace a dues”,
om het in het portugees te
zeggen hij is er. De website Roel in Afrika.
Nu we hier eindelijk weer toegang hebben tot het internet zal ik proberen hem regelmatig up te
daten.
Op dit ogenblik heb ik
hem in ingedeeld in de vijf
categorien hieronder dus klikken maar.
Als ik mij niet
vergis zijn er zo’n drietal op onze aardkloot: Buenos
Aires, Lissabon en jawel Lubango.
Deze Cristo Rei waakt over onze stad, en hij
doet dat goed, bijna geen
criminaliteit in vergelijking
met de hoofdstad Luanda waar je niet
de straat op kan met een uurwerk,
oorbellen of portefeuille zonder dat die
worden afgerukt door straatkinderen.
Hij dient ook
als referentiepunt voor het vliegverkeer,
wanneer Cristo Rei in zicht
komt begint ons klein
vliegtuigje van de Verenigde Naties naar beneden te circelen om op een hoogte van
1850 meter te landen.
Het is ook
een ideale plaats om wat
te lezen, uit te waaien,
te windvliegeren, weg te dromen, …
Zicht vanaf Cristo
Rei op een deel van Lubango
Wachten op de trein.
De felgekleurde afrikaanse
klederdracht steekt fel af tegen de jemenietische klederdracht van verleden jaar.
Ons huis:
Een gezellig huis in een hollandse wijk L.
In de
winter (mei- augustus) is het hier behoorlijk koud en er is helaas
geen chauffage, enkel een electrisch
verwarmingtoestelletje dat helaas teveel energie
vraagt om op de generator te kunnen werken.
Water is er genoeg en gelukkig
hebben we een boilertje. Het kantoor bevind
zich net achter het huis
en het centrum op 5 minuten wandelen.
Serra de Leba
Lubango situeert zich aan het
einde van een plateau. Hier heb je een afgrond van 900 meter. Prachtige rotswanden, helaas
geen klimmateriaal of klimpartner beschikbaar. Maar een heerlijke plaats
om uit
te rusten en weg te dromen
van een belgische pint, stoofvlees of een zeilwedstrijd.
De hot springs van Bilbala.
Tijdens de Portugese kolonisatie een kuuroord nu in
verval. Hier spreekt de bevolking
Oemboekto, een taaltje dat niets met portugees te maken heeft en waar ik dus
geen knijt van versta.
Tunda Valla:
Op een half uurtje rijden van Lubango.
Deze foto
werd genomen in het droog seizoen,
in het regenseizoen stort dit riviertje
zich met een adembenemende snelheid naar beneden.
Al deze uitstapjes bevinden zich op een schappelijke afstand (100 km) van Lubango. De hotsprings bevinden zich op 85 km, maar om er te geraken
heb je wel
een 5-tal uurtjes en een 4x4 met winch nodig.
Voor zij
die van 4x4-en houden is het
hier een paradijs, vooral in het regenseizoen of in de duinen. Geen landkaarten, hier moet
alles nog op kompas of sinds kort met de GPS.
Autopanne
in de middle of nowhere.
Junie 2003, aan
de andere zijde van de evenaar is het nu winter. Berekoud op het strand : vuurtje stoken, eten grillen,
waterpijp roken en Jägermeister drinken. Jawel, we hebben hier een
fles Jägermeister op de kop
kunnen tikken ; 30 Euro, een spotprijs als je
weet dat ik stom blik
tonijn je hier al gauw 3 a 4 euro kost, een ei een
halve euro, een pint een
halve Euro en een normale kleurentelevisie 2500 Euro
en dit alles in de locale munteenheid : de
Kwanza.
Wisselkoers voor de kwanza :
begin November 2002 : 1$ = 51 Kwz
Begin julie
2003 : 1$ = 83 Kwz
Inflatie noemen ze dat
Prothesen maken, daarom zijn we hier.
35 prothesen per maand, 80% daarvan zijn voor mensen
die geamputeerd zijn door een landmijn.
10 orthesen per maand ; vooral voor polio patienten
10 paar schoenen
per maand ; voor lepra patienten, klompvoeten, …
100 paar krukken
Een kind met een geboorte afwijking : een orthese die een verschil in beenlengte van 18 cm compenseert
Techniekers aan het werk
Wachten op
een been
Training :
Alvorens huiswaarts
te kunnen
keren moet de patient een parcours dat
aangepast is aan zijn alledaagse activiteiten afleggen. Pas als
hij dit zonder
fouten
In het algemeen verblijft een patient ongeveer een maand in het
centrum.
Voor deze patient
die zijn beide benen kwijtgeraakte door een treinongeval zal de rehabilitatie
periode net iets langer duren.
Dat
Maar dit
heeft soms ook zijn voordelen:
Om in Angola te zijn moet
je een toeristvisum
aanvragen, dit is enkel geldig voor
3 maanden.
Met een toeristvisum mag je (normaal gezien)
niet werken, doe je dat toch
dan betaal je een boete
van 500 USD.
De procedure voor
een werkivisum
Als je na 3 maanden
je werkvisum nog niet hebt,
dan moet je het land verlaten.
Jippieee, December 2002: São Tomé.
Deze foto
hebben we genomen op een van de paradijselijke stranden van Sint Tomé. Een dagelijkse bezigheid voor de kinderen ;
in de boom klauteren en cocosnoten
plukken.
Een stop op een van onze talrijke wandelingen door dit
tropisch regenwoud waar je de cacao, advocaten en bananen zo van de bomen
Op een van onze wandelingen hebben we overnacht in een van deze verlaten
boerderijen. Toerisme begint zijn kop op te steken
en een van deze boerderijen, soms nog volledig bemeubeld
in koloniale stijl, zou ik nog
wel willen opknappen om een
hotelletje te beginnen.
Onze slaapplaats op een van onze andere wandelingen
en daar
kregen we dan bezoek van deze reuzeschildpad.
Einde van
de vakantie, en wachten op de vlieger terug naar Angola L
Als je dan nog het geluk hebt dat de verantwoordelijke
voor jou visum ziek wordt dan kan dat soms langer dan 6 maanden duren en dan
mag je nog eens naar Zuid Afrika :
De eerste drie
dagen van onze vakantie hebben we in
Kruger National Park rongetourd. Een van
de prachtigste nationale parken in Zuid Afrika alwaar we massas wilde dieren hebben
kunnen waarnemen : olifanten en giraffen, nijlpaarden, buffels, enkele
leeuwen en neushoorns, massas gnoes, hyenas, …
Gelukkig was het
paas week-end en waren er veel Zuid-Afrikanen
in het park. Als je ergens veel wagens
geparkeerd zag staan kon je
er zeker van zijn dat er
wel ergens een leeuw of tijger
in een boom zat. Anders was het behoorlijk moeilijk om die dieren
te vinden.
Olifant Goed kijken, jawel
een leeuw
Het was ontzettend
druk in Kruger en voor slaapplaatsen moest je gereserveerd hebben, hadden wij natuurlijk niet gedaan en moesten we een smoes verzinnen om telkens
een slaapplaats te vinden. Wij kwamen telkens net voor sluitingstijd op de slaapplaatsen aan en dus konden ze
ons ‘snachts niet meer de baan opsturen (Kruger NP is enkele malen groter dan
Belgie).
Op weg naar kaapstad passeerden we door Zoulouland, waar het er nog
echt op zijn Afrikaans aan toe gaat. Ook hier in
Langs de kust
naar Kaapstad zijn we enkele dagen gestopt om een stevige
wandeling over het strand
en de kliffen te maken, zie de volgende
4 fotos.
Aan deze
rivier hebben we enkele uren moeten
wachten alvorens het eb was en we konden oversteken, met de rugzak op het hoofd.
De kliffen met op de
achtergrond de zee
Camperen. Er waren zo gezegd berghutten voorzien op de route
waar we konden blijven slapen en waar er drinkwater en kookgerief was
voorzien. Gelukkig hadden wij onze
tent en waterzuiveringstabletten mee,
want van deze hutten
bleven nog alleen maar de fundamenten over.
En dan
eindelijk Cape Town, met de Kaap van de Goede Hoop. Een levendige stad waar Nelson Mandela jarenlang zat opgesloten waar het goed
eten en winkelen is en waar we genoten hebben van het winkelen.
Kaap van de Goede Hoop
En dan eindelijk de beschaving ;
ne frissen Duvel en een goede
portie mosselen friet in café-restaurant “Den Anker” in Waterfront – Capetown.
Einde van de vakantie,
de volgende dag moesten we de wagen terugrijden naar
Contact
Nu eindelijk de
Server gerepareerd is kunnen we weer surfen en mailen à volonté:
Roel Privé: roel.janssen@advalvas.be
Roel Werk : hib.lubango@ibelgique.com